قانون تجارت - باب اول
ماده 1. تاجر كسي است كه شغل معمولي خود را معاملات تجارتي قرار بدهد.
ماده 2. معاملات تجارتي از قرار ذيل است:
۱- خريد يا تحصيل هر نوع مال منقول به قصد فروش يا اجاره اعم از اين كه تصرفاتي در آن شده باشد يا نشده باشد.
۲- تصدي به حمل و نقل از راه خشكي يا آب يا هوا به هر نحوي كه باشد.
۳- هر قسم عمليات دلالي يا حقالعملكاري (كميسيون) و يا عاملي و همچنين تصدي به هر نوع تأسيساتي كه براي انجام بعضي امور ايجاد ميشود از قبيل تسهيل معاملات ملكي يا پيدا كردن خدمه يا تهيه و رساندن ملزومات و غيره.
۴- تأسيس و به كار انداختن هر قسم كارخانه مشروط بر اين كه براي رفع حوائج شخصي نباشد.
۵- تصدي به عمليات حراجي.
۶- تصدي به هر قسم نمايشگاههاي عمومي.
۷- هر قسم عمليات صرافي و بانكي.
۸- معاملات برواتي اعم از اين كه بين تاجر يا غيرتاجر باشد.
۹- عمليات بيمه بحري و غيربحري.
۱۰- كشتيسازي و خريد و فروش كشتي و كشتيراني داخلي يا خارجي و معاملات راجعه به آنها.
ماده 3. معاملات ذيل به اعتبار تاجر بودن متعاملين يا يكي از آنها تجارتي محسوب ميشود:
۱- كليه معاملات بين تجار و كسبه و صرافان و بانكها.
۲- كليه معاملاتي كه تاجر يا غيرتاجر براي حوائج تجارتي خود مينمايد.
۳- كليه معاملاتي كه اجزاء يا خدمه يا شاگرد تاجر براي امور تجارتي ارباب خود مينمايد.
۴- كليه معاملات شركتهاي تجارتي.
ماده 4. معاملات غيرمنقول به هيچ وجه تجارتي محسوب نميشود.
ماده 5. كليه معاملات تجار تجارتي محسوب است مگر ثابت شود معامله مربوط به امور تجارتي نيست.
مدیر: حسن یوسفیان